Makramé

Eg hadde de tynnaste armane i klassen.
Og det tjukkaste håvet på heile skoleplassen.
Men bortsett fra det va eg stort sett ein heilt ualminneligt vanlige fyr.
Ein lett innadvendt og forfrossen Ola Nordmann i miniatyr.

Eg va verken høgt eller lågt. Eg va midt på treet.
Eg va verken smart eller dum eg va bare distré.
Eg prøvde å tro på meg sjøl, som de sa, men det hente eg fylltes av tvil.
Men ein gang i ugå va eg i form; når klassen sko ha tekstil.

For makramé, det fekk eg te.
Ja, makramé, det va mi greia, det.
Og eg tenkte å gjør karriere
som profesjonell makramør.
Men markedet for makramé
va betydeligt bedre før.

Eg va litt forelska i ei som het Synnøve
Men eg mangla jo alt det ein Don Juan behøve.
Og kompisen min spelte fodball og tennis og far hans blei fodle på fest.
Eg spelte fløyta og fiolin, og far min va prest.

Men makramé, det fekk eg te.
Ja, makramé, det va mi greia, det.
Og eg tenkte å gjør karriere
som profesjonell makramør.
Men markedet for makramé
va betydeligt bedre før.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *